Chronisch ziek? Leer er maar mee leven!

september 01, 2017



Als je een chronische aandoening hebt hoor je vaak dat 'je er maar mee moet leren leven' en het 'moet accepteren'. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar wel belangrijk. Je kunt je chronische ziekte namelijk niet uitschakelen of aan een ander geven. Je kunt niet wachten tot je storm, je ziekte, zomaar voorbij is - je moet leren dansen in de regen.

Daarom is het belangrijk om het te accepteren, maar wat is dat precies en hoe werkt het? In deze blog leg ik het proces van acceptatie uit, vertel ik wat mijn ervaring hiermee is en geef ik enkele tips.


Wat is acceptatie?

Het is een realistische kijk op je huidige situatie en je gevoelens durven voelen. Acceptatie staat niet gelijk aan berusting, passief het leed ondergaan of er 'blij' mee zijn. Het betekent dat je erkent wat je huidige situatie is. En - als je een stapje verder bent - er goed mee leert omgaan, tevreden en positief kunt zijn en zelfs de situatie kan veranderen.


Proces van acceptatie

Het proces van acceptatie wordt wel eens vergeleken met een rouwverwerking. Beide is het een afscheid nemen van iets, een verlies en het verwerken daarvan. Daar zijn verschillende emoties bij betrokken zoals ontkenning, woede, twijfel of onderhandeling, depressie en ten slotte aanvaarding.

Als eerste is het dus belangrijk dat je accepteert dat je in een acceptatieproces zit. Dit lijkt een vreemde zin, maar denk er maar eens over na. Je hoeft je niet machteloos of wanhopig te voelen als je te maken hebt met de genoemde emoties - het hoort erbij.

In welke volgorde de emoties de revue passeren en de duur van dit proces is bij iedereen anders. Vergelijk jezelf dus niet met anderen, het is jouw proces!


Mijn ervaring

Het acceptatieproces na mijn diagnose verliep iets anders dan bovengenoemd. Als je weet hoe ik aan mijn diagnose ben gekomen (zie deze blog), zul je begrijpen dat ik weinig ontkenning heb gevoeld. Het was meer een bevestiging van wat ik altijd al voelde.

Wel heb ik een vrij lange periode te maken gehad met neerslachtigheid - ik wil het geen depressie noemen (toch in ontkenningsfase? haha) - samen met een stukje frustratie. Mijn gezondheid ging in vliegende vaart achteruit. Ik vond het dus lastig om te zien dat ik bepaalde dingen niet meer kon terwijl ik die vroeger fluitend tussendoor deed. Ik moest dus afscheid nemen van veel dingen, dealen met een gevoel van falen en veranderingen willen maken.

Met deze emoties kan ik nu een stuk beter omgaan. Maar ik merk wel dat acceptatieproces bij een chronische ziekte nooit ophoudt. De aard en hevigheid van mijn symptomen wisselen namelijk zo sterk dat er elke keer wel een nieuwe situatie is of een nieuw feit wat ik moet accepteren. In wisselende volgorde komen de diverse stadia van het verwerkingsproces weer naar voren.

Ik weet dat dit niet erg is en geef mezelf de ruimte om iets te verwerken. Gelukkig zorgt de tijd en ervaring ervoor dat ik ook hier beter mee om kan gaan en sneller iets kan verwerken en accepteren.
Hierdoor kan ik zeggen dat ik mijn chronische ziekte heb geaccepteerd. 


Tips voor acceptatie:

  • Probeer je situatie te aanvaarden zoals deze nu is.
  • Negeer niet de emoties, de pijn en het verdriet die je voelt - dat mag er zijn.
  • Vergelijk je situatie niet met anderen of met je 'vroegere ik'.
  • Zoek naar dingen die binnen je mogelijkheden liggen.


Na dit eerste, lastige en tijdrovende proces van acceptatie kun je een stapje verder gaan. Het herkennen van je grenzen, tevreden en positief blijven, het omgaan met begrip en onbegrip van personen om je heen en het veranderen van je situatie. Op mijn blog lees je meer informatie over deze onderwerpen.

Het samenstellen van deze artikelen hebben mij geholpen bij mijn acceptatieproces en vervolg. Hopelijk heb jij ook iets aan deze informatie. Als jij vragen hebt of onderwerpen die je mist laat het me dan weten via het contactformulier of reactie onderaan deze blogpost.

Lees bijvoorbeeld:

Positief blijven:

Chronisch ziek | Zoek je grenzen

Begrip en onbegrip














Dit artikel verscheen ook op mijn andere blog, over leven met een chronische ziekte: Over Chronisch Leven. 

Bronnen:

You Might Also Like

2 reacties

  1. Ik vind het moeilijk hoor, acceptatie, terwijl het wel iets is, dat je na 10 jaar diagnose (veeeeel langer klachten) en op mijn leeftijd zou verwachten.
    Te vaak zit ik nog in de 'negeerstand', wat ik later moet bezuren. Het gevoel te falen speelt daar zeker in mee. Ik kan gewoon niet geloven, dat ik een aantal dingen niet meer kan.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, het valt ook zeker niet mee! Het is voor velen ook een doorgaand proces omdat we steeds weer nieuwe dingen en situaties tegenkomen waar we weer geconfronteerd worden. -x-

      Verwijderen

Contactformulier

Naam

E-mail *

Bericht *

Disclaimer

Op deze blog lees je informatieve artikelen, persoonlijke blogs en nuttige tips over wonen, creatieve projecten en leven met een chronische ziekte. Deze blog heeft geen winstoogmerk, geen commerciële inslag en geen ambitie tot influencer.

Disclaimer

Alle gebruikte foto's en teksten zijn zorgvuldig door mij samengesteld. Zonder toestemming content overnemen wordt niet op prijs gesteld. Delen mag wel, met vermelding van en link naar deze website. Bij twijfel, stuur een berichtje via het contactformulier.